Γνώριμα δὲ τὰ θλίβοντα ἡμᾶς, κἄν ἡμεῖς μὴ λέγωμεν. Εἰς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐκκέχυται. Καταπεφρόνηται τὰ τῶν Πατέρων δόγματα, Ἀποστολικαὶ παραδόσεις ἐξουθένηνται, νεωτέρων ἀνθρώπων ἐφευρέματα ταῖς Ἐκκλησίαις ἐμπολιτεύεται· τεχνολογοῦσι λοιπόν, οὐ θεολογοῦσιν οἱ ἄνθρωποι· ἡ τοῦ κόσμου σοφία τὰ πρωτεῖα φέρεται παρωσαμένη τὸ καύχημα τοῦ Σταυροῦ. Ποιμένες ἀπελαύνονται, ἀντεισάγονται δὲ λύκοι βαρεῖς, διασπῶντες τὸ ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ. Οἶκοι εὐκτήριοι ἔρημοι τῶν ἐκκλησιαζόντων, αἱ ἐρημίαι πλήρεις τῶν ὀδυρομένων. Οἱ πρεσβύτεροι ὀδύρονται, τὰ παλαιὰ συγκρίνοντες τοῖς παροῦσιν· οἱ νέοι ἐλεεινότεροι, μὴ εἰδότες οἵων ἐστέρηνται.
Μ. Βασιλείου, "Πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Δύσεως"
Ἀπόσπασμα
Απόδοση στη Νέα Ελληνική
Τα δεινά που μας θλίβουν είναι γνωστά, έστω κι αν εμείς δεν τα αναφέρουμε τώρα, καθώς έχουν καιρό τώρα ακουσθεί σε όλη την οικουμένη. Τα δόγματα των Πατέρων έχουν καταφρονηθεί, οι Αποστολικές παραδόσεις έχουν εξουθενωθεί και στις Εκκλησίες έχουν ισχύ τα εφευρήματα πολυμηχάνων ανθρώπων. Οι άνθρωποι τώρα περισσότερο τεχνολογούν, παρά θεολογούν και η σοφία του κόσμου, έχοντας απωθήσει το καύχημα του Σταυρού, κατέχει πλέον τα πρωτεία. Ποιμένες εξορίζονται και εισάγονται αντί αυτών λύκοι βαρείς, που διασπούν το ποίμνιο τού Χριστού. Οι ευκτήριοι οίκοι είναι ερηπωμένοι από εκκλησιαζομένους και οι ερημιές γεμάτες από ανθρώπους που υποφέρουν. Οι πρεσβύτεροι οδύρονται, συγκρίνοντας τα παλιά με τα παρόντα και οι νέοι είναι ελεεινότεροι, γιατί δεν γνωρίζουν ποιων αγαθών έχουν στερηθεί.
